Yazılarım benim çocuklarım her bir satırın içinde emeğim, yüreğim, heyecanım var. Bazen gecelerce uyumam doğru bir yazı çıkartabilmek için…

Konuyu kafamda belirlediğimde sanki PİYANGODAN PARA çıkmış gibi güne başlarım.

Ve inanın her yazım çocuğum kadar aşkımdır….

Yani emek en yüce değer!

Tüm yazılarımın paylaşılmasından onur duyarım. Çünkü yazı paylaşıldıkça büyür, evrende çoğalır ve öğretici yanlarıyla topluma faydalı hale gelir.

Google bir araştırma yapmış onlarca yazımın, kendi fotoğrafları ile benim ismim yazılmadan paylaşıldığını tespit etmiş.

Çok söze hacet yok bu şekilde paylaşımlarda avukatım hukuki süreçleri başlatacaktır bilginize… Çünkü onlar benim emeğim isimsiz yayınlayarak art niyet sergiliyorsunuz.

Buna kim olursanız olun izin vermem!

Özlem genç bir hanım. Onu tanıdığım günden bu güne dek dört farklı meslekte işe girdi.

Fabrikada karton kesti.

Binlerce askere tost pişirdi.

Bir iş yerinin ön muhasebesinde çalıştı.

Şu anda LASTİKÇİLİK yapıyor.

Ve yaptığı tüm işleri deneyimsiz olmasına rağmen başarıyla sonlandırdı. Peki, niye bıraktı Türkiye’deki KADIN hikâyelerine bakarsanız nedenini anlayabilirsiniz.

Özlem, genç ve güzel bir kadın, aynı zamanda iki kuzunun annesi. Kolayı seçebilir mutlu refah yaşayabilirdi.

Özlem, kimsenin emeğini ÇALMADI…

Özlem, kimsenin HAZIR LOKMASINA dokunmadı.

Özlem, çocuklarına en değerli mirası bırakıyor ‘’EMEK VE ALIN TERİ’’

Ve Özlem bu gün banamısın diyen erkeğin yapamadığını yapıyor. Araçların altında KİR, PAS , içinde üstünde işçi tulumuyla bence kadına bahşedilen EN ONURLU YAŞAMIN TARİHİNİ yazıyor.

Ve inanın benim için binlerce tanıdığım BURJUVA kadından, daha üstün ve daha değerlidir.

ANA FİKİR : Çalmayın izin isteyin, adımı yazılarımın altına yazın, elbette yayınlayabilirsiniz.

Sağlıcakla kalın…

Sabriye Güler